Pytania i odpowiedzi

Dowiedz się więcej o naszych produktach

Co to znaczy “skóra garbowana roślinnie”?

Skóry garbowane są głównie (choć nie jedynie) dwiema metodami – chromową i roślinną. Nie ma metody lepszej lub gorszej, wszystko zależy od tego, jaki potrzebujemy produkt. Proces garbowania roślinnego, jest znacznie bardziej czasochłonny (i tym samym droższy) od garbowania chromowego, jednak otrzymana w jego wyniku skóra jest bardzo odporna, a utrzymywana we właściwym stanie, potrafi przeżyć długie dziesięciolecia, czego dowodem mogą być skórzane wyroby znajdowane przez archeologów. Np. wiek najstarszego odnalezionego skórzanego buta, szacuje się na ok. 5500 lat. Skóry garbowanej roślinnie, używa się również do szycia siodeł, co najlepiej świadczy o jej odporności mechanicznej. Ma ona też bardzo wyrazisty, charakterystyczny słodkawy “skórzany” zapach.

Ponadto w procesie garbowania roślinnego, używa się wyłącznie naturalnych, organicznych składników, jest on zatem mniej szkodliwy dla środowiska niż garbowanie chromowe, a sam produkt bardziej przyjazny człowiekowi. 

Wadą takiej skóry, jest większa podatność na zadrapania od skóry chromowej, konieczność okazyjnego “odżywiania” jej specjalnymi kondycjonerami, brak wodoodporności i podatność na wysychanie i pękanie, jeżeli jest długotrwale narażona na bardzo wysokie temperatury.

Czym jest “patynowanie”?

Z czasem, w miarę używania, skóra której pory nie zostały całkowicie zamknięte, będzie poddawała się wpływowi otoczenia i charakterystycznie “starzała”. Nasiąkając naturalnymi olejkami wytwarzanymi przez naszą skórę oraz innymi zewnętrznymi czynnikami, a także pracując mechanicznie, skóra będzie się miejscami przebarwiała. Jako że każdy jest inny i inaczej używa swojego portfela, a także każdy płat skóry jest unikalny, patyna każdego egzemplarza będzie wyglądała inaczej.

W zależności od rodzaju skóry oraz jej wykończenia, patynowanie będzie następowało szybciej lub wolniej, jednak prawie zawsze jest to proces długotrwały.

Co to znaczy “niekorygowane lico”?

Niekorygowane lico, oznacza iż powierzchnia skóry zawiera wszystkie naturalne niedoskonałości, które powstały przed garbowaniem. Są to blizny, zmarszczki, znamiona, ugryzienia owadów itp. Często w procesie barwienia zostają one dodatkowo wyeksponowane (inaczej niż reszta skóry przyjmują barwnik), nadając produktowi bardzo unikalnego, indywidualnego charakteru. Korekcja lica, najczęściej polega na delikatnym zeszlifowaniu jego wierzchniej warstwy, przez co usuwa się znaczną część niedoskonałości, kosztem nieznacznego obniżenia wytrzymałości skóry.

A co to znaczy że skóra jest barwiona? Jaka jest różnica między barwnikiem a farbą?

Zasadnicza różnica między barwnikiem a farbą polega na tym, że barwnik wnikając w strukturę skóry zmienia jej kolor, nie tworząc na powierzchni skóry dodatkowej powłoki. Farba z kolei, wnika tylko częściowo, tworząc na powierzchni skóry dodatkową warstwę i przeważnie zamyka pory. To sprawia, że kolor skóry barwionej, będzie dużo trwalszy, mniej podatny na wycieranie, niż w wypadku skóry malowanej. 

Wadą barwników jest mniejsza gama kolorów niż w wypadku farb, oraz często mniejsze nasycenie dostępnych kolorów. Wynika to z tego, że farba całkowicie przykrywa naturalny kolor skóry, a barwnik “dodaje” się z nią. Dlatego tak trudno zabarwić skórę juchtową np. na szaro, czy różowo.

Kolejna cecha barwienia skóry, to możliwość wystąpienia drobnych niejednorodności w kolorze. Wynika to z faktu że sama skóra, jako produkt organiczny, nie ma idealnie jednolitej struktury, przez co w różnych miejscach różnie przyjmuje barwnik.

“Szlifowane i polerowane krawędzie”?

Krawędź skóry obrabiać można na trzy sposoby. Wcale, przez polerowanie i przez malowanie. 

Malowanie, to pokrycie krawędzie specjalną farbą, tworzącą jednolitą, elastyczną, gumowatą powłokę.

Polerowanie krawędzi polega na zeszlifowaniu ich, gdy jest taka potrzeba – zabarwieniu, pokryciu specjalnym płynem wiążącym włóka kolagenowe, i wypolerowaniu na gładko.

W stosunku do malowanych krawędzi, polerowane wyglądają bardziej naturalnie, jednak ze względu na charakter skóry, kolor nigdy nie będzie tak równomierny, jak w wypadku krawędzi malowanej. Nie ma też ryzyka pękania i wykruszania się farby, tak jak dzieje się to w przypadku tanich produktów, chociaż warto zaznaczyć, że dobrej jakości farby do krawędzi, potrafią być bardzo odporne mechanicznie.

Jaka jest przewaga szwu ręcznego nad maszynowym?

Specyficzny, tradycyjny ręczny szew używany przez kaletników i rymarzy (krzyżowy), różni się od maszynowego (stębnowego) sposobem w jaki nić przechodzi przez materiał. W szwie ręcznym, nici mijają się wewnątrz skóry, wychodząc po jej przeciwnych końcach, podczas gdy w szwach maszynowych, nici zaplatają się o siebie, i wracają z tej samej strony z której weszły w skórę. Pierwszą przewagą szwu ręcznego, jest możliwość jego mocniejszego dociśnięcia, drugą to fakt iż nici pracując, nie trą o siebie w miejscu splotu (gdyż go nie ma). Trzecią jest brak tendencji do wypruwania się po uszkodzeniu pojedynczego szwu, a nawet jeżeli do wyprucia dojdzie, to wypruwa się pojedyncza nić, druga w tym czasie wciąż trzyma skórę. To wszystko daje nieporównywalną z szwem maszynowym trwałość, niestety, kosztem olbrzymiej czasochłonności takiego szycia.